علم اول است یا هنر؟

[Mostafa]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام،
علم اول است یا هنر؟
معماری در درجه اول علم است یا هنر؟
پیش از جواب باید گفت که فضایی که یک معمار می‌سازد پیش از هر چیز باید فضایی برای زندگی یا کار باشد.
بنایی را فرض کنیم که زیبا نیست اما کارایی دارد. در چنین فضایی گرچه زندگی یا کار سخت شده و بر روحیه افراد تأثیری منفی دارد اما بهر روی اولین هدف انسان از ساخت یک بنا -تا حدودی- تأمین می‌شود. گرچه باید اذعان داشت که چنین فضایی از لحاظ روحی انسان را ارضا نمی‌کند. بلکه تنها جسم انسان را در خود جای داده است.
حال بنایی را فرض کنیم که زیبا است اما کارایی ندارد! چنین چیزی در نگاه اول عجیب و یا حتی مسخره است. این زیبایی و جلب توجه قطعاً موقتی است، چرا که انسان پس از مدتی زیبایی را فراموش کرده و به دنبال راحتی خود و کارایی ساختمان می‌گردد. این فضا، حتی می‌تواند منزجر کننده باشد به خصوص وقتی که انسان معطل استفاده از یکی از کارایی‌های ساختمان باشد. این بنا بیشتر به مجسمه‌ای می‌ماند که به ابعاد بزرگ ساخته شده است.
باید دانست که کارایی جز علم است نه هنر. علم است که تعیین می‌کند پنجره در چه جایی باید کوچک باشد و در چه جایی بزرگ.
بنابراین باید گفت که شخص معمار قبل از آنکه هنرمند باشد، عالم است.
این امر از اهمیت هنر نمی‌کاهد بلکه تنها بیان‌گر موقعیت این دو است. علم معمار، همچون ریاضی یا فیزیک نیست که مجهولی را در معادله قرار دهیم و معلوم را بگیریم. این علم، خشک نیست و بازی کردن با خود را دوست دارد. قطع به یقین این وظیفه هنر است که با علم بازی کرده و آن را خوشایند کند.
منبع: تالار گفتگوی معمار و معماری