داستان چگونگی ضبط اولین آثار گروه موسیقی در ایران

[momo5]

داود آزاد مردی از خرابات





داوود آزاد در سال 1341 در ارومیه به دنیا آمد و از بیست سالگی فراگیری ساز تار را آغاز کرد . از سال 1362 تدریس تار و سه تار را در تبریز آغاز کرد . وی از همان ابتدای فعا لیت ، همت خود را در جستجو و تحقیق در آثار گذشتگان موسیقی گذاشت و آثاری را نیز ارائه کرد که بیشتر جنبه تحقیقی و تجربی داشتند . داوود آزاد در سالهای اخیر اکثرا در خارج از ایران فعالیت داشته و به آموزش موسیقی سنتی ( تار ، سه تار ، دف و آواز ) و اجرای برنامه های متعدد در کنسرت ها و فستیوال های مختلف مشغول بوده . شاید بتوان نوع موسیقی داوود آزاد را (( موسیقی سنتی - عرفانی )) گذاشت . موسیقی ای که زنده و جاری است و عاشقانه . موسیقی ای که تنوع ریتم دارد و مثل خیلی از آثار موسیقی سنتی ، یکنواخت و خسته کننده نیست . موسیقی داوود آزاد بر بداهه نوازی و تکنوازی تکیه دارد و با اینکه در آثار داوود آزاد به موسیقی ارکسترال برنمی خوریم ولی آثار او حس محدودیت و تکرار مکررات را به انسان نمی دهد و جالب اینکه تمام اینها وقتی پیش می آید که داوود آزاد به شدت به موسیقی دستگاهی پایبند است . ساز بندی آثار داوود آزاد خلاقانه ، جذاب و به جاست . تار ، دف ، بربط ، قره نی و بسیاری از آلات سنتی دیگر در کنار سازهایی مثل کلارینت ، پیانو یا ویلنسل . جذاب ترین نمونه این ترکیب ، در آلبوم (( دیوان شمس و باخ )) است که در آن داوود آزاد سعی کرده با تلفیق موسیقی سنتی ایران و موسیقی کلاسیک غربی ، آفریننده کارهای نو و تازه ای باشد که شنونده غربی را هم با پتانسیل های موسیقی شرقی ما ، که سالهاست در اجراهای (( پیش درآمد ، آواز ، تصنیف )) محدود شده و بی وقفه در کنسرت های اساتید موسیقی ایران در خارج از کشور اجرا می شود ، آشنا کند .موسیقی ای که درآن خبری از آوازهای طولانی و خسته کننده نیست و ریتم در آن نمود جذابی دارد . بر همین اساس (( دیوان شمس و باخ )) حاصل بداهه خوانی بر روی موسیقی باخ ( بدون تغییر در قطعات ) است . گرایش جسورانه داوود آزاد به سمت موسیقی ِ fusion یا تلفیقی که بسیار موفق و زیبا از آب در آمده . در این آلبوم نوازنده هایی با ملیت های مختلف حضور دارند . نوازنده آذری که قره نی و دودوک نواخته و یک هندی که نوازنده طبلا است و البته نوازندگان آلمانی و بلغاری ِ ویلنسل و پیانو . همخوان داوود آزاد در این اثر هم خانم آن ماری تری از انگلیس است .
البته (( دیوان شمس و باخ )) آخرین آلبوم داوود آزاد نیست . (( درِ میخانه )) و (( کوی تو )) دو آلبوم جدیدتر داوود آزاد هستند که اولی گزیده ای از اجراهای او در کنسرت های منچستر ، کمبریج ، آکسفورد و چند فستیوال در کشورهای مختلف اروپایی و همین طور ایران است . (( کوی تو )) هم آلبومی است با قطعاتی بسیار زیبا و دلنشین که غالبا با اشعاری از مولانا اجرا شده اند . قطعه زیبای (( مست و دیوانه )) از این آلبوم را می توانید از طریق این لینک به صورت کامل بشنوید
آلبوم های دیگر داوود آزاد عبارتند از (( به یاد هرمزی )) که شامل تکنوازی وی در گرامیداشت سعید هرمزی است ، (( آی ایشیقی )) که اجرای قطعات آذری با تار ایرانی است و (( در بهار امید )) که در حقیقت تحقیقی است بر شیوه تصنیف نوازی نوازندگان قدیمی .
اما به اعتقاد من بهترین و زیباترین آلبوم های داوود آزاد علاوه بر (( دیوان شمس و باخ )) ، آلبوم های (( نور جان )) و (( مِی بی رنگی )) هستند .
من به شخصه (( نور جان )) را به (( مِی بی رنگی )) ترجیح می دهم . آلبومی که در آن صدای داوود آزاد با همخوانی زیبای همسرش همراه شده و حاوی آثاری است که از لحاظ ریتم در بین آثار موسیقی سنتی ما کم نظیر است . قطعات (( دلِ پریشان )) ، (( دل شیدا )) و (( دیوان عشق )) از قطعات بسیار زیبای این آلبوم هستند که حال و هوای بسیار دلنشینی دارند . قسمت های کوتاهی از هر یک از قطعات این آلبوم را می توانید از این صفحه از سایت شخصی داوود آزاد بشنوید .
(( مِی بی رنگی )) هم که در اصل یکی از اجراهای داوود آزاد در لندن است شامل قطعاتی است که قسمت هایی از آنها را می توانید از این صفحه بشنوید . (( صنما )) از زیباترین قطعات این آلبوم است که شنیدنش را توصیه می کنم
قسمت هایی از آلبوم (( دیوان شمس )) همراه با مصاحبه بخش فارسی رادیوی بی بی سی با داوود آزاد را می توانید از طریق این لینک بشنوید و یا متن مصاحبه را اینجا ببینید
در مجموع اگر بخواهم در یک کلمه صدای داوود آزاد را توصیف کنم فکر می کنم (( زلال )) بهترین کلمه باشد . صدایی زلال و (( آزاد ))
ببخشید که این پُست طولانی شد ولی احساس می کردم که وظیفه دارم موسیقی داوود آزاد را که بی نهایت از آن لذت می برم به دوستانم هم معرفی و توصیه کنم . معرفی ای هر چند مختصر و ناقص از داوود آزاد و موسیقی او برای کسانی که با داوود آزاد آشنایی ندارند . جوان های هم سن و سال خودم که شاید به خاطر تکرار و رخوتی که سالهاست بر موسیقی سنتی ما حکمفرما شده از آن دور شده اند و کمتر به شنیدن این دسته از آثار تمایل دارند . امیدوارم که پنجره جدیدی باشد برای آشتی با موسیقی سنتی .