نقاشی Painting

[احسان]

نقاشی هنر بيان ايده ها و عواطف است، با آفرينش كيفيتهاي زيبايي شناختي معين، در يك زبان بصري دو بعدي.

عناصر اساسي اين زبان عبارت اند از: خط، شكل، رنگ، رنگسايه، و بافت (رنگ، مهم ترين عنصر زبان نقاشي به شمار مي آيد). با كاربست اين عناصر از راه هاي مختلف مي توان احساس حجم، فضا، نور، و حركت را بر روي سطحي تخت (بوم، تخته، ديوار، و غيره) ايجاد كرد.
چگونگي تركيب اين عناصر، در اساس موجد كيفيت بيان هنري است. بنابراين، هر اثر نقاشي- خواه بازنمايي پديده اي واقعي يا فوق طبيعي باشد، خواه تجسم مضموني روايي، و يا نمايش روابط بصري كاملاً انتزاعي- بر يك الگو يا طرح بيانگر و دلالت كننده استوار است.

هنر نقاشي از دير زمان، وظايفي چون روايت، توصيف، مستندنگاري، داستانپردازي، و تبليغ را بر عهده داشت، ولي از اواخر سدة نوزدهم با وانهادن اين وظايف، به خلوص و استقلال بيان دست يافت. به هر حال، هنرمند نقاش پيام بصري خود را بر حسب كيفيتهاي حسي، امكانات بياني، و محدوديت هاي قالب، اسلوب و وسيلة كارش ابلاغ مي كند. تنوع سبكهاي نقاشي نيز نتيجة تأثير همين عوامل است.