نقاشی رنگ روغنی

[احسان]

نقاشی رنگ روغنی OIL PAINTING:
از رایج ترین اسلوبهای نقاشی اروپایی است، و از اواخر سدة پانزدهم تاكنون همواره مورد استفاده بوده است . رنگ روغنی را از روزگار باستان برای مصارفی چون نقاشی ساختمان می شناختند. ولی فلاندری ها در اوایل سدة پانزدهم روش خاص كاربرد آن را ابداع كردند. به خصوص، یان وان ایك اسلوب نقاشی رنگ روغنی را با مهارت بسیار به كار گرفت.

روش فلاندری ها توسط آنتونلو دامسینا به هنرمندان ایتالیایی معرفی شد؛ و به تدریج مراحل تحول و توسعه بیشتری را پیمود. استادانی چون تیسین، روبنس، رمبرانت، و ولاسكس این فن را به حد كمال رساندند.

بنابر روش سنتی، از اختلاط گردرنگ (رنگیزه) با روغن برزك رنگمادة كاملاً غلیظی به دست می آوردند و آن را بر روی زمینه – معمولاً بوم پارچه یی پوشانیده شده با رنگ خنثی- به كار می برند.
چیره دستی در این فن مستلزم توانایی در پرداخت دقیق رنگسایه ها (از تیره به روشن) است. استادان فن به تجربه دریافته بودند كه مواد شیمیایی برخی رنگیزه‌ها با گذشت تأثیر مخرب بر هم می گذارند؛ و از این رو با دقت و وسواس به لایه‌گذاری رنگها، و لعابرنگها می پرداختند.