رویکرد روانشناختی رنگ و نقاشی در کودکان

[godfly]

در خصوص نقاشی کودک و ارتباط اون با مسائل روانشناختی،مطالب مفیدی هست که اگه اجازه بدین می خوام در این تالار بحث بشه. در ضمن این اولین تاپیک محتوایی من در این تالار وزین هست! در ادامه نکات دیگه ای هم خواهم گفت(با مشارکت همه دوستان)!



*** رنگهای گرم: قرمز – زرد – نارنجی
*** رنگهای سرد:سبز – آبی – بنفش

* نقاشی برای کودک فقط وسیله بیان برای تجزیه و تحلیل یا توضیح و تشریح موجودات و اشیاء نیست، بلکه در عین حال وسیله ایی است برای بیان زندگی عاطفی او.هنگامی که کودک با آزادی و به دلخواه خود نقاشی میکند، در واقع حالت روحی و احساسات زمان حاضر و نیز احساسات و تحریکات ریشه دار و ژرف تر خود را بیان میکند.
*کودکان خلاق تر بیشتر موفق به عرضه ترکیبات جدید در رنگ می شوند و می توانند آثاری مبتکرانه ارائه دهند.

* نباید انتخاب رنگ به کودک تحمیل شود، اگر خیلی زود یعنی هنگامی که کودک احتیاجی به شناخت علمی و تکنیک رنگ ندارد، او را مجبور به شناخت آن کنیم، ممکن است باعث از بین رفتن تمایلات خودبخودی او برای بکارگیری رنگ بشویم.

* در نظر گرفتن سن کودک در این خصوص اهمیت دارد.

* بین نقش رنگ و زندگی عاطفی کودک با در نطر گرفتن دوران تکاملی او یک حالت متوازی وجود دارد.

* در فاصله 3 تا 6 سالگی کودک بیشتر تحت تاثیر فشارهای درونی است،علاقه وافری به رنگ دارد و آنرا مقدم بر شکل ظاهری میداند.

* هر قدر کودک کوچکتر باشد ، رنگهایی که بکار میگیرد زنده تر و با فزونی سن و سال و آموزش مدرسه و تکامل او در راه شناخت منطقی، رنگهایی را که بکار می برد سرد میکند.

* در کودکستان ، کودک بیشتر از رنگهای گرم استفاده می کند.

* کودکانی که در خانه تحت نظارت شدید قرار دارند، رنگهای سرد را انتخاب می کنند که در این موارد علت اصلی به مشکلات عاطفی و روانی کودک مربوط میشود.