کامبیز درم بخش

[mina]

بیوگرافی:
کامبیز درم بخش طراح/ کاریکاتوریست/ گرافیست/
متولد سال 1321(شیراز-ایران)
فارغ التحصیل هنرستان هنرهای زیبای تهران/
47 سال همکاری دائمی با مطبوعات صاحب نام ایران و جهان/
30 نمایشگاه انفرادی در داخل و خارج از کشور/ 30 نمایشگاه گروهی در داخل و خارج از کشور/
برنده جایزه اول "گراند پری" از بزرگ ترین و معتبرترین مسابقات بین المللی کاریکاتور، ژاپن/آلمان/ایتالیا/سوئیس/بلژیک/ترکیه/برزیل/یوگسلاوی و چندین جایزه بین المللی جنبی دیگر/
داور مدعو چند نمایشگاه بزرگ بین المللی کاریکاتور/
راه یابی و نگهداری آثار در موزه های معتبر جهان از جمله: موزه هنرهای معاصر تهران، موزه کاریکاتور بازل(سوئیس)، موزه کاریکاتور "گابروو" بلغارستان، موزه هیروشیما"ژاپن"، موزه ضد جنگ یوگسلاوی، موزه کاریکاتور"اسلامبول" ترکیه، موزه کاریکاتور"ورشو" لهستان، مجموعه شهرداری شهر فرانکفورت آلمان، و.../
انتشار دو کتاب از آثار با عنوان:" بدون شرح"(ایران) و "کامبیز"(ایتالیا) و آماده سازی چند عنوان دیگر برای انتشار/ سابقه تدریس با عنوان استاد کاریکاتور در دانشگاه تهران/
فعالیت و ارائه آثار در زمینه تبلیغات (طراحی روی جلد کتاب)/ تصویرگری کتاب کودک/ پوستر/ فیلم کوتاه/ کارت پستال/ تقویم


در ادامه با هم بخشی از مصاحبه ی سایت ایران کارتون را وی می خوانیم:
چرا کاریکاتور؟
برای اینکه کاریکاتور جزء زندگی منه. من با کاریکاتور بزرگ شدم، ادامه دادم و تا الآن به هیچ کاری به جز کاریکاتور فکر نکردم.
اولین کاری که ازتون چاپ شد؟
طرحی بود که در یک ماهنامه مربوط به ارتش چاپ شد. دو تا گروهبان بودند، درجه گروهبان ارتشی سه تا 8 و درجه گروهبان شهربانی سه تا 7 داشت و در حالی که هر دو گروهبان بودند، گروهبان ارتشی می گفت چون من سه تا 8 دارم و تو سه تا 7، تو باید به من احترام بگذاری!
تاثیر گذارترین کاریکاتوریست بر آثارتون؟
بوسک و شاوال ( هر دو از فرانسه)
بهترین کاریکاتوریست خارجی و ایرانی؟
در این زمینه بهترین ها داریم. چون هر کاریکاتوریستی ویژگی های خاص خودش رو داره. اما برای نمونه، از خارجی ها در حال حاضر بارتاک و در ایران توکا نیستانی.
بهترین کاریکاتوری که تا به حال کشیدید؟
کارهای خیلی خوبی کشیدم. نمی تونم مثال بزنم!
بهترین دوست کاریکاتوریست ایرانی و خارجی؟
حسن کریم زاده و بارتاک.
اگر کاریکاتوریست نمی شدید؟
یا دکوراتور می شدم یا فیلمساز!
تفاوت کاریکاتور با جوک؟
جوک، طنز کلامی است ولی کاریکاتور، زبانی است که به هیچ زبان دیگری نمیشه اونو تعریف کرد!
تاکنون چه جایزه هایی را از آن خود کرده اید؟ مهمترینش؟
اولین جایزه ای که گرفتم در مسابقه مونترال کانادا در سال 1968 با موضوع المپیک مکزیک بود که نفر ششم شدم. مهمترینش هم جایزه بزرگ جشنواره یومیوری شیمبون ژاپن در سال 1998 می باشد. در آن دوره قبل از من در ایران فقط محسن دولو بود که یک جایزه خارجی گرفته بود!
سوژه ها چطور به ذهنتون خطور می کند؟
لازمه سوژه یابی، تداوم در دیدن آثار طنز تصویری و نوشتاری و حتی دیدن فیلم کمدی و کار زیاد است. ولی در کل، سوژه در سه حالت به ذهن خطور می کند:
الف) فکر کردن راجع به موضوع
ب) الهام شدن
ج) به صورت تصادفی و پس از خط خطی کردن کاغذ!
رابطتون با خطوط چطوره؟
خطوط یکی از ارکان کاریکاتورهای من است. من به خط خیلی اهمیت می دهم.
اگر خطوط باب میلتون حرکت نکنند؟
بعضی از کارها رو حتی 10 بار می کشم تا خطی که دلم می خواد بوجود بیاید. تا از کاری راضی نباشم اون کار از زیر دستم خارج نمیشه.
خطهای شما استحکام بی نظیری داره؟ چطور به این استحکام رسیدید؟
فقط و فقط در نتیجه کار زیاد به وجود آمده، الگوهای من در این زمینه استاینبرگ و فولون بوده اند که همیشه به من در اجرا ایده می دادند و فهمیدم که خط باید ساده و مستحکم باشد.
در مصاحبه ای از شما دیدم که گفته بودید زبانی را برای کشیدن کاریکاتور اختراع کرده اید؟
این اختراع من در یک کتاب 200 صفحه ای بزودی چاپ می شه و در حال حاضر مشغول تکمیلش هستم. به صورت کلی باید بگم پس از تحقیقات زیاد به طرحی رسیدم که می شه به وسیله حروف لاتین اشخاص یا اشیاء رو به صورت کاریکاتور در بیاریم.
نظرتون راجع به پاک کن؟
به هر حال چیز مورد استفاده ای است، که من در اوایل کارم خیلی بیشتر به آن احتیاج پیدا می کردم. ولی الآن نیازم به آن کمتر شده. الان چیزی حدود ده هزار طرح دارم که مستقیماً روی کاغذ و حتی بدون مداد اجرا کردم و برای رسیدن به این مرحله خیلی زحمت کشیدم.
کاریکاتوریست چقدر باید به روز باشد؟
بستگی داره، اگر کاریکاتوریست مطبوعاتی باشه باید به طور مداوم به روز باشه. ولی کاریکاتور روز، تاریخ مصرف داره و پس از مدتی به فراموشی سپرده می شه. به همین دلیل همیشه دنبال سوژه هایی هستم که تاریخ مصرف نداشته باشه، مثل فیلم های چارلی چاپلین که هنوز هم پس از گذشت سالها باهاشون می خندیم و گریه می کنیم.
ویژگیهای یک کاریکاتور خوب؟
ساده باشه، پیامش رو خیلی راحت و سریع به بیننده منتقل کنه. بدون شرح باشه و بتونه با تمام مردم جهان ارتباط برقرار کنه.
چطور میشه کامبیز درم بخش شد؟
نام کامبیز درم بخش رو پرکار بودن بوجود آورده. من همیشه سعی می کنم بهتر از روز قبل باشم. چون این اسمی است که مردم سالها باهاش در ارتباط هستند. بسیاری از کاریکاتوریست های خیلی خوب هستند که به دلیل کم کاری ناشناخته باقی می مانند. یکی از دلایل موفقیت من اینه که خیلی پرکار هستم.
کامبیز درم بخش در یک جمله؟
دیگران باید بگن !
از مینیاتورهای سیاهتون بگید؟
مینیاتورهای سیاه رو در رژیم گذشته کشیدم، که مخلوطی بود از نقاشی سنتی و طنز سیاه! در اون دوره همه این انتقاد رو از من داشتند که آثار تو متاثر از آثار غربی هاست. من هم برای اینکه اثبات کنم اینطور نیست، مدت دو سال روی مینیاتورهای ایرانی تحقیق کردم. ویژگی مینیاتور، دو بعدی بودن و نداشتن پرسپکتیو است و در مینیاتور بیش از 95% آدمها نیم رخ هستند. پس از تحقیق، مینیاتور رو با طنز سیاه ادغام کردم و انتقادات خودم رو به طرز هوشمندانه و ظریفی در آثارم ارائه دادم که یک کار تماما سیاسی بود. حتی نشریه آیندگان ادبی که آثار من در آن به چاپ می رسید تعطیل شد و من دو بار ممنوع القلم شدم!
در مینیاتور ایرانی، جایگاه شاه در وسط تصویر و بزرگتر از بقیه است، ولی من در یکی از آثارم در وسط تصویر یک سری دل و روده به جای شاه کشیدم که فقط می خورد و دفع می کرد و دیگران هم فقط به او خدمت می کردند. یا در مینیاتورها روی دست شاه عقاب می کشیدند. ولی من به خاطر نشان دادن غرب زدگی شاهان ایران و زیر سلطه بودن آنها توسط آمریکا، روی دست شاه ایران یک "دانل داک" کشیدم!
امکانش هست که این مینیاتورها به صورت یک مجموعه چاپ شود؟
الان 50 اثر در این زمینه دارم ولی هنوز ناشری برای چاپ اونها به من مراجعه نکرده است!
چی شد که به فکر انیمیشن کردن آثارتون توسط پسرتون افتادید؟
چون پسرم درس این کار رو خونده و می تونه افکار من رو زنده نگه داره و به دیگران منتقل کنه. من وقتی فیلمهای انیمیشن رو می دیدم همیشه آرزو می کردم که چرا من این کار رو نکنم چون حتی می دیدم کاریکاتوریست های بزرگی مثل توپور، بوسک و یا موردیلو آثارشون رو به شکل انیمیشن هم ارائه می کنند. اما متاسفانه تا کنون هیچ یک از انیمیشن سازهای بزرگ کشور در این رابطه به من مراجعه نکرده اند. من ایده هایی دارم که می تونه به صورت انیمیشن حتی وارد بازارهای جهانی هم بشوند! چون عامه مردم روزنامه خوان نیستند و بیشتر تلویزیون می بینند یا به سینما می روند. وقتی پسرم چند نمونه از آثارم را به صورت انیمیشن درآورد، دیدم که از انیمیشن های دیگر چیزی کم ندارد، چون درون آن فکر و ایده ای بکر نهفته بود. در اینجا از مسئولین تقاضا دارم به من کمک کنند تا بتونم تمام ایده هامو به صورت انیمیشن دربیارم. حتی می شه این ایده ها رو برای هدفهای بهتر و آموزشی بکار گرفت. من دیگه پیر شدم. خیلی از دوستانم از دنیا رفته اند. مگر من چقدر دیگر عمر می کنم! بسیاری از ایده های من هنوز دست نخورده باقی مونده!
تا کنون در چند نمایشگاه شرکت داشتید؟
تعداد نمایشگاه هایی که داشتم از دست خودم خارج شده! شاید بیش از 60 نمایشگاه، ولی از وقتی به ایران آمدم 9 نمایشگاه برگزار کردم که آخریش در گالری مینا بود.
در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
دو کتاب از من منتشر شده که یکی دفتر «خاطرات فرشته هاست» و دیگری «میازار موری که دانه کش است». امسال دو تقویم با سرمایه خودم منتشر کردم تا به دست دوستارانم برسه. مرتب برای نمایشگاه های آینده کار می کنم و دو کتاب زیر چاپ و 10 کتاب آماده چاپ هم دارم.
تا به حال از خودتون ناامید شدید؟
نه، اصلا! حسنی که در من وجود داره اینه که همیشه و در هر شرایطی امیدوار بوده ام و همیشه گفتم ان شاء الله درست می شه.
از آثارتون چطور؟
خیر، کارهام منو زنده نگه داشته. اگر این کار را نداشتم سالها قبل دیوانه شده بودم. من با کارهام سرگرم هستم.
داشتن روحیه طنز برای کاریکاتوریست ها چقدر مهمه؟
جوهر اصلی کاریکاتور، طنزه! کاریکاتور بدون طنز می شه تصویرسازی! متاسفانه اغلب کاریکاتوریست های ایرانی تکنیک و زیبایی کار رو به سوژه ترجیح می دهند!
بزرگترین آرزو در عرصه کاریکاتور؟
آروزم اینه که تمام آثارم منتشر بشه و به دست جوونها برسه. خیلی ها دوست دارند کارهای ما رو ببینند و در موردش تحقیق کنند!
بزرگترین آرزو در زندگی روزمره؟
دوست دارم در ایران همیشه صلح، صفا و صمیمیت باشه و همه آزادانه و راحت در کنار هم زندگی کنند.
دوست دارید آخرین کارتون چه موضوعی داشته باشد؟
مثل همیشه، آرام، لطیف و شاعرانه باشه!
سئوالی هست که دوست داشتید از شما می پرسیدم و نپرسیدم؟
تقریبا همه سوالها رو پرسیدید.
جمله آخر؟
امیدارم کاریکاتوریست های ایرانی جایگاه اصلی خودشون رو در سطح جهان پیدا کنند، که لازمه اش کار و کوشش فراوانه!

این اثر استاد جایزه ی دوم هفتمین دوسالانه ی کاریکاتور تهران در بخش آزاد را از آن خود کرد